IEC 62368-1 Rys. 29 Instrument badawczy wytrzymałości elektrycznej do izolacji stałej

Przyrząd do badania wytrzymałości elektrycznej to dedykowany aparat badawczy do oceny wytrzymałości dielektrycznej i właściwości izolacyjnych stałych materiałów izolacyjnych zgodnie z normą IEC 62368-1:2023, Klauzula 5.4.9.1, Rysunek 29.

Przyrząd jest zaprojektowany do zapewnienia określonych warunków kontaktu mechanicznego z próbką izolacji podczas badania, pomagając laboratoriom zweryfikować, czy materiał może utrzymać odpowiednią izolację elektryczną w warunkach zdefiniowanych przez obowiązującą normę bezpieczeństwa.

Ten aparat badawczy wg IEC 62368-1, Rysunek 29 jest szczególnie odpowiedni dla laboratoriów bezpieczeństwa elektrycznego, laboratoriów certyfikacji produktów, działów R&D oraz producentów wykonujących weryfikację materiałów izolacyjnych dla sprzętu elektrycznego i elektronicznego.

Model SN2201 jest dostarczany w dwóch konfiguracjach dla różnych wymagań dotyczących próbek. Odpowiednie zaciski i metalowe pręty można dobrać zgodnie z obowiązującym układem badawczym, w tym konfiguracje Φ 5-100 i Φ6.4-50.

Izolacja stała jest ważną częścią bezpieczeństwa elektrycznego, ponieważ zapobiega niepożądanym ścieżkom prądu między częściami przewodzącymi. Podczas oceny bezpieczeństwa produktu materiał izolacyjny może wymagać wytrzymania określonych obciążeń elektrycznych i mechanicznych bez przebicia lub utraty właściwości izolacyjnych.

Model SN2201 jest zaprojektowany jako standardowy przyrząd badawczy wg IEC 62368-1, Rysunek 29, do tego typu oceny.

Typowe zastosowania obejmują testowanie i weryfikację:

• Stałe materiały izolacji elektrycznej
• Płyty i bariery izolacyjne
• Elementy elektryczne i elektroniczne
• Struktury izolacyjne stosowane w sprzęcie
• Kable i powiązane materiały izolacyjne
• Elementy izolacji transformatorów
• Izolatory elektryczne
• Krytyczne dla bezpieczeństwa części izolacyjne

Aparat można zintegrować z szerszym systemem testowania zgodności z normą IEC 62368-1 w laboratorium bezpieczeństwa elektrycznego, wraz z innym sprzętem do badania wytrzymałości dielektrycznej, rezystancji izolacji, dostępności i bezpieczeństwa mechanicznego.

Badanie opiera się na ustanowieniu określonego warunku kontaktu między badaną próbką a odpowiednimi elementami badawczymi.

W zależności od układu badawczego dobierany jest odpowiedni zacisk i metalowy pręt. Próbka jest umieszczana w uchwycie, po czym można ustanowić określoną konfigurację badawczą do oceny.

Model SN2201 oferuje dwie opcje metalowych prętów, aby dopasować się do określonych konfiguracji z Rysunku 29:

• Pręt metalowy Φ5 ± 0,1 mm, 100 g
• Pręt metalowy Φ6,4 mm, 50 g

Ta konfiguracja umożliwia laboratoriom przeprowadzanie powtarzalnych badań przy jednoczesnym zachowaniu wymagań wymiarowych i obciążeniowych określonych dla obowiązującego układu badawczego.